Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 18 maja 2016 roku zmarł nestor polskich i europejskich anestezjologów pediatrycznych, Profesor Zdzisław Rondio.

Profesor Zdzisław Karol Rondio urodził się 21.03.1930 r w Warszawie. Studia medyczne rozpoczął w Szczecinie, a ukończył w 1955 roku Oddziale Pediatrii Wydziału Lekarskiego w Warszawskiej Akademii Medycznej. Bezpośrednio po studiach pracował krótko w Szpitalu Zakaźnym, z nakazu pracy przyjmując też jako lekarz rejonowy na warszawskim Kole. W 1956 r związał się z Instytutem Matki i Dziecka, gdzie spędził całe swoje życie zawodowe. Przeszedł wszystkie etapy szkolenia w anestezjologii, rozpoczynając od kursu podstawowego u doc. Mieczysława Justyny w Instytucie Gruźlicy. Przełomowym momentem w Jego karierze był kurs WHO w Danii w 1960 r., gdzie miał okazję poznać nowoczesną anestezjologię i podstawy intensywnej terapii, a także nawiązać kontakty z kolegami z innych krajów. W 1963 r. Profesor uzupełnił szkolenie stażem w Alder Hey Hospital w Londynie, gdzie szefem był najwybitniejszy anestezjolog dziecięcy współczesności – dr Gordon Jackson-Rees.

Profesor doktoryzował się w 1965 roku, habilitował w 1973. W 1985 roku otrzymał tytuł profesora. W tym czasie Zakład Anestezjologii Instytutu postrzegany był już jako wiodąca placówka w kraju, w której kształcili się wszyscy anestezjolodzy starszego pokolenia. W roku 1991 został dyrektorem Instytutu, a na emeryturę przeszedł w 2000 r.

Ogromną zasługą Pana Profesora było stworzenie pod kierunkiem Prof. Stanisława Pokrzywnickiego, nestora polskiej anestezjologii, czasopisma naukowego, które istotnie przyczyniło się do integracji środowiska polskich lekarzy tej specjalności. Ukazująca się w latach 70-tych angielska wersja tego czasopisma była ósmym tego typu periodykiem na świecie!

Znaczącą częścią pracy Pana Profesora Zdzisława Rondio była współpraca międzynarodowa; dzięki niemu polska anestezjologia dziecięca była zauważalna na świecie, a w uznaniu Jego zasług został wybrany członkiem honorowym licznych towarzystw naukowych oraz Royal College of Anaesthetists w Brytanii. Pan Profesor zorganizował też największy anestezjologiczny kongres naukowy, jaki się w Polsce odbył; Kongres Europejski w 1990 r w Warszawie zgromadził blisko 5000 uczestników.

Profesor najmniej myślał o sobie, poświęcał się dzieciom, Towarzystwu i swojej klinice. Był wspaniałym nauczycielem i znakomitym anestezjologiem klinicznym; ogromna wiedza i spokój oraz wielka charyzma pozwalały na spokojną pracę, w trakcie której wiedza niejako sama wchodziła do głowy. Wychował wielu uczniów, którzy przekazywali Jego szkołę na samodzielnych placówkach. Jak mało kto, rozumiał wartość współpracy z przemysłem medycznym, będąc jednym z konstruktorów polskich aparatów do znieczulenia i respiratorów. Stworzył podręczniki, był też autorem ponad 200 prac z dziedziny anestezjologii i intensywnej terapii dziecięcej. Był wybitnym autorytetem szczególnie w dziedzinie sztucznego oddychania.

Pan Profesor był wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zarząd Oddziału Mazowieckiego PTAiIT